سوره كوثر مكّى است از نظر ابن عبّاس و كلبى و از نظر عكرمه و ضحاك مدنى است و آن باتفاق سه آيه است . فضيلت آن : در حديث ابى بن كعب است كسى كه آن را بخواند خداوند او را از نهرهاى بهشت سيراب ، و به او عطا فرمايد از پاداش بعدد هر قربانى كه بندگان آن را در روز عيد قربانى نموده و هر قربانى كه اهل كتاب و مشركين مينمايند . ابو بصير از حضرت ابى عبد اللَّه صادق عليه السلام روايت نموده كه فرمود : كسى كه انا اعطيناك الكوثر را در نمازهاى واجبى و مستحبى بخواند خدا او را در روز قيامت از كوثر سقايت فرمايد . و جايگاهش در نزد محمد صلّى اللَّه عليه و آله خواهد بود . توضيح و وجه ارتباط اين سوره با سوره قبل : خداوند در سوره أ رأيت مذمّت كرده تاركين نماز و مانعين زكات را و در اين سوره ياد كرد كه ايشان آن كار را كرده و پيغمبر را تكذيب كردند ، پس خداوند به او خير كثير داده و او را فرمان نماز داده و فرمود :